احسان عبدی پور:عبدی پور میگوید: بزرگان موسیقی نواحی ما وقتی به فرانسه میروند و اجرا میکنند؛ جهان از وجود چنین میراث عظیمی حیران میماند و القابی مانند مروارید اقیانوس را به امثال شاهمیرزا مرادی میدهند آنوقت پربینندهترین برنامههای تلویزیون ما در اختیار خوانندهای است که کمتر از یک سال سابقه دارد.به گزارش گهرانلاین و به نقل از ایلنا، طی دو دهه اخیر با گسترش و توسعه وسایل ارتباط جمعی و تکنولوژهای مرتبط، برخی از سازهای غربی وارد ارکسترها و گروههای ایرانی شدند و به دلیل کارکرد و جذابیتهایشان به شکل گستردهای مورد استفاده بیشتر قرار گرفتند که از آن جمله میتوان به سازهای الکترونیک و همچنین ساز کوبهای کاخن اشاره کرد. در مقابل نیز سازهای ایرانی در بسیاری از حوزهها عقبنشینیهای جدی داشتند و البته در حوزه موسیقی نواحی کار به حذف تقریبا کامل این موسیقی حتی از تلویزیون منتهی شد. در این میان دو استثنا از بین سازهای نواحی کمی معادله را تغییر داد و به جای عقب نشینی، مسیر عکس آن را در پیش گرفتند. یکی ساز نی انبان و دیگری ساز سرنای لرستان بود که هر دوی اینها به واسطه فعالیتهای شخص محورانه دو موزیسین محلی راه به ژانرها و آنسامبلهای مختلف پیدا کردند. نی انبان به واسطه محسن شریفیان از بوشهر و ساز سرنای لرستان توسط احسان عبدیپور. فعالیت عبدیپور به ویژه طی یک دهه اخیر نشان داده که بسی

✅ آسمان پناهگاه «تالِمحمد» استگهرانلاین به نقل از روزنامه همدلی|علی نامجو-بغضِ گلویش که به تولد اشکها میرسد، بر سردی این روزها رنگ عزا میپاشد؛ سوگواری برای بزرگانی که هنوز دارند نفس میکشند اما انگار تا وقت پرکشیدن وقتی برای شنیدن حرفهایشان پیدا نمیشود. کلی کار روی سر مسئولان فرهنگی ریخته، بنابراین وقتی نمیماند برای رفتن به شهرستانی کوچک در استان لرستان و نشستن پای تالِ محمد. «تال» نام لری کمانچه است. انگار غمباری با این ساز همزاد است، صدایش، لحنش و سرنوشت کسانی که عمرشان را بر سر راهش گذاشتند، جز غمباری چه حالی را به یاد میآورد؟(بگذریم از نامهایی که امروز با حرکات موزون و ناموزونشان به نام کمانچهنوازی طرح دستی اجرا میکنند.). «محمد باجلاوند» خواننده و نوازنده لرستانی است. رادیو wdr آلمان سالها میزبان کمانچه و کلام او بود. امروز اما در خانه نشسته تا شاید برسد وعده دیدار. از صبح که بیدار میشود، میرود بالای پشت بام و میخواند و میگرید. در تمام این لحظهها از خودش میپرسد: چرا؟ در جشنواره سیوسوم موسیقی فجر خواننده و تکنواز گروه سورنای لرستان بود. روی صحنه میشد شادمانیاش را دید: از شوق مردم به هنرش. مردم هم به شکل کمسابقهای داشتند موسیقی ایران را با جان میفهمیدند. آقای وزیر و معاونان و همکارانش در وزارت ارشاد هم شادی مردم از این اجرا را با چشمهایشان دیدند، اما شاید